Ik had pijn bij het vrijen


Een tijd geleden kwam ik via mijn fysiotherapeut bij Angelique. Ik had al jarenlang pijn bij het vrijen, maar wist niet waar het vandaan kwam. Er was niets lichamelijks aan de hand. Wel zat ik al een hele tijd niet lekker in mijn vel. Ik had het niet naar mijn zin op mijn werk. Ik voelde me vaak onzeker en hield anderen op een afstand.  Ik had vaak het gevoel dat anderen me niet mochten. Ik heb veel gevoel voor humor, maar ik liet dat niet zien uit angst dat het verkeerd opgevat werd.

Door aanrakingsoefeningen liet Angelique me voelen hoe ik mezelf maar ook mijn lichaam "in de kramp" zette.  Ik zette mezelf helemaal klem. We deden oefeningetjes waarin ik kon voelen waar het nog veilig was en ik nog kon ontspannen. Als ze een eind op afstand bleef, ontspande ik me. Maar zodra ze dichterbij kwam ging ik op scherp en sloot ik mezelf en mijn lichaam helemaal af. Dit zorgde voor veel spanning in mijn hele lijf en ook in mijn bekkenbodem. Ik herkende dit ook in het contact met mijn partner. Stapje voor stapje leerde ik mijn grenzen wat te verleggen en kon ik haar steeds beter toelaten. Ik leerde dat ik er ook mocht zijn en "ruimte in mocht nemen".Nu durf ik me steeds meer te laten zien in contact met andere mensen en dat is zo'n bevrijd gevoel. Ik heb geen pijn meer en kan weer van mijn lichaam genieten!

 

Ik stond steeds maar op scherp, en daar reageerde mijn lijf op


Vorig jaar kwam ik via mijn psycholoog bij Angelique terecht om meer te leren voelen. Ik had al langere tijd last van moeite met vrijen. Ik kon er niet altijd goed "bijblijven" en wat zo raar was, soms lukte "het"wel en soms niet.  Ik kwam erachter dat helemaal niet meer goed kon ontvangen. Mijn gevende kant was veel sterker dan  het ontvangende. Klopte wel want ik was altijd bezig met wat ik nog moest doen en liep alsmaar te stressen. Daardoor stond ik altijd "op scherp" en daar reageerde mijn lijf op.. Toen ik me dat realiseerde kwamen de tranen. Vroeger moest ik ook altijd zorgen, en was er geen ruimte eigenlijk voor mijn behoeftes. Ik heb me nooit gerealiseerd dat ik ook wat nodig had. Daardoor  liep ik steeds maar in een soort overlevingsstand. Maar ECHT contact maken lukt dan niet. Ongelooflijk wat je lichaam je allemaal kan laten voelen.

Met aanraking zijn we bezig geweest om meer 'rust in mijn reet' te krijgen. En dan niet vanuit mijn denken maar te voelen hoe mijn lijf reageerde. Wat heb je nodig om je veilig te voelen , wat kun je daarin uit jezelf halen en wat heb je van een ander nodig? Dat was mijn thema. Ik leerde meer naar mezelf te gaan, naar mezelf te luisteren, te vertrouwen en in te grijpen als het niet oké voelde. En dan contact met de ander te gaan maken. Te voelen naar de handen van Angelique. Heel apart dat je dan een heel ander contact krijgt. Dit kon ik thuis ook heel goed gebruiken. Ik leerde ook dat ik tijd nodig had om mijn poortjes open zetten.  De combinatie van de psycholoog en haptotherapie is mij hel goed bevallen. Met wat ik in de haptotherapie had gevoeld kon ik met de psycholoog weer bespreken en daar kon die ook weer wat mee.

Foto’s kinderhaptotherapie en kindercarroussel: Rachida de Guchteneire | Ontwerp & Realisatie door BetereKommunicatie.nl